My Blog

  1. Happy Deathday

    Date 16 Jun 2017
    Death” is often the scariest word in any culture. It represents the end of the only thing we know from birth which is “life” Such negative connotation often prevents people to talk about death openly especially here in Thailand where culture and tradition believes root deep…

  2. Oscar’s Big Step…

    Date 24 Jul 2016
    Back when I was a kid, to be ordained into a young novice monk which we called “Naen” in Thai would be something I absolutely would never do.  I never really understood what good it can come from living a monastery life  full of duties, obligations, restrictions, and traditions. The no-eating-after-12-noon-rule was enough to scare my young self away.…

  3. คิดใสเป็นบุญ คิดขุ่นเป็นบาป

    Date 22 Apr 2016
    วันนี้โชคดีที่ได้มีโอกาสเข้าไปร่วมฟังพระธรรมเทศนาของพระอาจารย์ชยสาโร ในพิธีสวดพระอภิธรรมในงานศพของคุณแม่ของคุณครูแป้ง คุณครูของลูกชายและลูกสาวแห่งโรงเรียนทอสี  พระอาจารย์เริ่มด้วยการเตือนสติพวกเราว่า คำที่พูดกันทั่วๆไปว่า”มนุษย์เป็นสัตว์ประเสริฐ” นั้น จริงๆแล้วเป็นการพูดโดยย่อของประโยคเต็มๆที่ว่า ”มนุษย์เป็นสัตว์ประเสริฐได้….ด้วยการฝึก” มนุษย์ที่ไม่ได้ผ่านการฝึกก็ยังเป็นสัตว์ที่ไม่ประเสริฐ   การฝึกที่พระอาจารย์หมายถึงคือการฝึกการ วาจา ใจของตนเองให้อยู่ในศีล โดยท่านยังให้วลีสั้นๆได้ใจความว่า ”คิดใสเป็นบุญ คิดขุ่นเป็นบาป” กล่าวคือบุญที่แท้จริงเกิดขึ้นจากการบริหารกาย วาจา และใจให้อยู่ในขอบเขต ข้อกำหนดที่เป็นกุศล การทำเช่นนี้ต้องรู้จักต่อสู้กับกิเลสที่เกิดขึ้น และไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ถ้าเราทำได้เราจะมีความภาคภูมิใจและความเคารพในตนเอง ซึ่งส่งผลให้จิตใจเราสบาย  พระอาจารย์ยังสอนพวกเราต่อว่า อย่างไรก็ตาม การภาวนาจิตคือการทำให้เกิดบุญชั้นสูง เพราะการภาวนานำไปสู่การหยุดกิเลส เพราะเป็นการฝึกให้เรามีสติและหัดปล่อยวาง อย่างในกรณีที่เกิดความสูญเสียเกิดขึ้น บางคนเลือกที่จะเก็บกดอารมณ์เศร้าโศกเสียใจไว้ไม่ให้มันปล่อยออกมา แต่นั้นเป็นวิธีที่ไม่ถูกต้อง ส่วนบางคนเลือกที่จะปล่อยใจตามไปตามความโศกนั้นทำให้จิตตก ข้อแนะนำที่พระอาจารย์ให้คือให้เรามีสติ เมื่อเห็นอารมณ์เศร้าๆนั้นให้กำหนดรู้แล้ววาง เจออารมณ์ดี หรือ ไม่ดี ก็ให้ “รู้แล้ววาง รู้แล้ววาง รู้แล้ววาง” เพื่อรักษาความใสในจิตใจไว้ตลอดเวลานั้นเอง

  4. Teacher Norie’s Annual Concert

    Date 13 Mar 2016
    Today was a fun day for my little 7 years old Ohm and 5 years old Amp to show off their little piano skills on stage in the Annual Norie’s Music School Concert.  Ohm started off with a group show playing a funny title song “Supercalifragilisticexpialidocious”, a famous tune from  ‘Mary Poppins’ as well as a duet with…

  5. Wang Fuchun - ช่างภาพบนรางคู่

    Date 25 Feb 2016
    วันนี้ขอเล่าเรื่องช่างภาพจีนคนนึงที่ผมหลงใหล ชื่อ Wang Fuchun เพราะทั้งงานภาพถ่ายและชีวประวัติของเขาน่าสนใจมากครับ คุณปู่หวัง ฟูชุน เกิดตั้งแต่ปี 1943 ปีนี้ก็ย่างเข้าขวบที่ 74 คุณปู่หวังมีความผูกพันกับชีวิตบนรถไฟตั้งแต่ยังหนุ่มเพราะหลังจากจบภาระกิจรับราชการทหารในปี 1970 ท่านก็สมัครเข้ารับงานเป็นพนักงานรถไฟตามพี่ชายซึ่งเข้ามาทำงานในการรถไฟจีนก่อนหน้านี้  แต่ด้วยความสนใจในศิลปะภาพถ่าย ทำให้คุณปู่ขนขวายหาความรู้เกี่ยวกับการถ่ายภาพ และทำให้ท่านได้รับโอกาสจากหัวหน้าให้เก็บภาพในวาระต่างๆให้กับทางการรถไฟผสมผสานไปกับงานประจำ จนในที่สุดในปี 1984 คุณปู่หวังก็ได้เป็นช่างภาพอาชีพสมใจหวังเมื่อได้รับใบปริญญาด้านภาพถ่ายจาก Harbin Normal University แต่การได้เปลี่ยนอาชีพเป็นช่างภาพมืออาชีพก็ไม่ได้ทำให้คุณปู่หวังห่างเหินไปกับรถไฟ ด้วยความผูกพันธ์กับชีวิตบนรางคู่ คุณปู่หวังเลือกที่จะบันทึกภาพชีวิตของชาวจีนบนรถไฟ คุณปู่ใช้เวลาเดินถ่ายภาพไปมาจากตู้หัวรถจักรจรดตู้โดยสารสุดท้ายเสมือนยังทำงานเป็นพนักงานการรถไฟเป็นปีๆ คุณปู่หวังเคยให้สัมภาษณ์ว่า “ผมรักทั้งราง รถไฟ และ ผู้โดยสาร… ทุกคร้ังที่ผมเดินขึ้นมาบนรถไฟมันทำให้รู้สึกสบายเสมือนบ้านของผมเอง”  ภาพถ่ายชุด Chinese People On the Train เล่าถึงชีวิตชาวจีนบนรถไฟ ที่ทั้งสวยและแปลกตา นอก จากมันจะเป็นการบันทึกประวัติศาสตร์ในยุคสมัย 90’sที่สำคัญแล้ว คุณปู่หวังยังแสดงให้เห็นว่า    งานภาพถ่ายที่ดี สามารถเกิดขึ้นได้ในทุกที่ ขอแค่ให้เรามีความตั้งใจจริง มีความรักในสิ่งที่ถ่าย มีเวลามากเพียงพอในการฝึกฝนและสร้างผลงานเท่านั้น…    Chinese People on the Train.…

Using Format